Շաբաթ, Մայիսի 30, 2020

Խմբագրական

Մեծ իրարանցում ռուսական հացի համար

անգործուն աստղանգործուն աստղանգործուն աստղանգործուն աստղանգործուն աստղ
 

Անցած կիրակի օրը Երեւանում՝ Ռուսաստանի դեսպանատան, իսկ Գյումրիում՝ Ռուսաստանի հյուպատոսարանի առջեւ հոծ հերթեր էին գոյացել Ռուսաստանի նախագահական ընտրություններին մասնակցելու համար: Մարդկանց անվճար տրանսպորտով տարբեր քաղաքներից տեղափոխում էին ընտրատեղամասեր: Անսովոր իրարանցում էր տիրում: Լրատվամիջոցները նկարահանել էին մի զույգի, որն ընտրատեղամաս էր եկել հենց պսակադրության վայրից, հարսնացուն՝ ավանդական իր ճերմակ շորում, երջանիկ ժպիտը դեմքին:

Այդ օրը քվեարկության իրենց հերթին սպասողների թիվը, հիրավի, աննախադեպ էր հայաստանյան ընտրությունների պատմության մեջ: Շատերը քվեարկելու համար ստիպված էին սպասել մեկ-մեկուկես ժամ: Երեւանյան դեսպանատան առջեւ հերթում կանգնածների մեծամասնությունը, բնականաբար, այն հայաստանցիներն էին, որոնք ունեին Ռուսաստանի քաղաքացիություն կամ այն ձեռք էին բերել վերջերս: Ինչպես հայտնի է, Ռուսաստանի Դաշնությունում ընդունված նոր օրենքով բավականաչափ պարզեցված է քաղաքացիության տրամադրումը ռուսալեզու այն անձանց, որոնց «հարազատներն ու նախնիները բնակվել են Ռուսաստանի, Ռուսական կայսրության կամ ԽՍՀՄ տարածքներում՝ Ռուսաստանի Դաշնության ներկայիս պետական սահմանների շրջանակում»: Այժմ ցանկացողները կարող են քաղաքացիություն ստանալ երեք ամսվա ընթացքում, սակայն դրա համար նրանք պետք է հրաժարվեն սեփական կամ այլ երկրի քաղաքացիությունից:

Հազարավոր հայաստանցիներ արդեն օգտվել են ընձեռված այդ հնարավորությունից` ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը հաճույքով փոխարինելով ռուսականով, որովհետեւ դրա հետ են կապում հաց վաստակելու, իրենց ապրուստը փոքրիշատե լավացնելու, ընտանիքի ապահովությունն առավել անխոցելի դարձնելու հեռանկարը: Դա, ի վերջո, ՌԴ-ում կայուն աշխատանք ու աշխատավարձ ունենալու, իսկ ներկայում եւ հետագայում ավելի բարձր թոշակ կամ նպաստ ակնկալելու հուսալի երաշխիք է: Ոմանք էլ` սահմանային միջադեպերով պայմանավորված, պարզապես չեն ուզում իրենց որդիներին ուղարկել «կրակի բերան» եւ նախընտրում են ռուսական բանակում խաղաղ ծառայության տարբերակը: Մի խոսքով` Ռուսաստանը, կարծես թե, գտել է իր ժողովրդագրական ուրվագծվող աղետը նախկին խորհրդային երկրների բնակչության հաշվին հաղթահարելու բանալին: Այդ թվում` առանց այդ էլ «մանրից» դատարկվող Հայաստանի, իսկ ավելի ստույգ` մեր ամենազգայուն համակարգի` ազգային անվտանգության թուլացման գնով:

Երեւում է` հայրենասիրության նոտայի վրա պետություն կառուցելու ժամանակներն այլեւս անցյալ են, մարդիկ սկսել են ավելի պրագմատիկ մտածել: Եվ մեղքը տվյալ պետությանն է, որ իր քաղաքացիները դեպի դուրսն են նայում, մասնավորաբար` կլանային մտածողությամբ առաջնորդվող օրվա իշխանությանը, որը պետական կառավարման բոլոր լծակներն ու ռեսուրսներն ի սպաս է դնում իր եւ մերձավորների անձնական բարեկեցությանը: Ահաեւ նման քաղաքականության տրամաբանական հետեւանքներից մեկը, որը Երեւանում վառ կերպով դրսեւորվեց Ռուսաստանի նախագահական ընտրության ժամանակ: Ճիշտ է` իշխանությունն ամեն ինչ արել էր համապատասխան թեկնածուի համար համապատասխան քվեներն ապահովելու առումով, բայց մարդիկ, իրենց հերթին, պատրաստ էին անձնվիրաբար զրկանքներ կրել, ժամեր վատնել քաղաքացիական իրենց պարտքը պատվով կատարելու համար: Հզոր պետության քաղաքացի լինելը եւ, մանավանդ, ձեռք բերածը կորցնելու վախը շատ բաների էր պարտավորեցնում: Մանավանդ՝ ստրկամտության համախտանիշը տակավին չհաղթահարած ժողովուրդների պարագայում: Այդ օրն ընտանիք կազմող զույգն անգամ ի լուր աշխարհի ցույց տվեց, որ Վլադիմիր Պուտինի ընտրությունն իրենց համար վեր է ամեն ինչից, նույնիսկ անձնական երջանկությունից:

Ռազմավարական եւ ազգային հետազոտությունների հայկական կենտրոն

ՀՀ, Երևան 0033, Երզնկյան 75

Հեռ.՝

+374 10 528780 / 274818

Էլ. փոստ՝

info@acnis.am

Վեբկայք՝

www.acnis.am

Հոդվածագիրների տեսակետները կարող են չհամընկնել ՌԱՀՀԿ դիրքորոշումներին:

Արտատպման դեպքում հղումը «ACNIS ReView. Հայացք Երեւանից» օնլայն-հանդեսին պարտադիր է: