23.07.2019

Книжное Обозрение

Վարդան Հարությունյան. «Քաղբանտարկյալի պատմություն»

Звезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активнаЗвезда не активна
 
Վարդան Հարությունյան, «Քաղբանտարկյալի պատմություն», 276 էջ, 2018թ.

Գիրքը իրավապաշտպան Վարդան Հարությունյանի՝ խորհրդային բանտով անցած 8 տարիների ճանապարհն է: Հեղինակի խոսքով՝ այն իր մասին չէ, այլ այն մարդկանց, ում հանդիպել է կալանավայրում՝ ռուսներ, հրեաներ, վրացիներ: Հարությունյանի նոր հատորը կարեւոր տեղ է զբաղեցնելու ԽՍՀՄ-ում այլախոհության, քաղաքական բռնաճնշումների եւ տոտալիտար համակարգի մասին պատմող բազմաթիվ ու բազմալեզու գրքերի շարքում:

Քաղբանտարկյալների առումով հեղինակը դեժավյու է զգում. «Դա տխուր հանգամանքն է մեր իրականության: Այն տարիների քաղբանտարկյալությունը էապես, խիստ էապես տարբերվում է այսօրվա քաղբանտարկյալությունից՝ ժամանակն էր ուրիշ, երկիրն էր ուրիշ, բայց նույն էր կարգավիճակը»:

«Քաղբանտարկյալի պատմությունը» սկսվում է հետեւյալ տողերով. «...ողջ եռանդս տրամադրել եմ արդեն անկախ հռչակված Հայաստանում ժողովրդավարության կայացման գործին ու պարտվել եմ: Հայաստանն այդպես էլ չդարձավ իմ երազած ժողովրդավար երկիրը: Այս ճակատում հպարտանալու ոչինչ չունեմ»: Գիրքը, որը նաեւ բանտային օրագիր է, արժեքավոր է հատկապես նրանով, որ հեղինակը չարությամբ չի խոսում այն մարդկանց ու համակարգի մասին, որոնք տառապանք էին պատճառում խորհրդային քաղբանտարկյալներին՝ մահվան դուռը հասցնելով նրանց: